ଟିକି

ମୋ ଭାଗ୍ୟରେ ଥିଲୁ ଟିକି

ଦୁରରରୁ ଲେଖୁଛି ଏହି ଚିଠି,

ଟିକି ନୁହଁ ତୁ ପ୍ରକୃତିର ଏକ ପ୍ରତି ମୂର୍ତି,

କଥା ଓ ଯାତନା ସହେ, କାନ୍ଦେ ସିନା କହେନି ମୋତେ କିଛି।

ବିବାହ ବେଳେ ସବୁ ଗୁଣ ତୋର କଣ ଜାଣି ଥିଲି,

ବେଦୀରେ ସେ ଦିନ ଦିସୁ ଥିଲୁ ସୁନ୍ଦର,

ଆଜି ଦୁରେ ଥାଇ ତୋ ଗୁଣରେ ମୁଁ ଆହ୍ଲାଦିତ ଓ ପୂଜକ।

କେତେ ବେଳେ ପଢ଼ୁଛୁ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ,

ଗୁଣରେ ଦେଖାଉଛୁ ଧରି ସାହସ,

ଆସୁଛି ବଳ କେଉଁଠୁ, 

ପ୍ରଣାମ କରୁଛି ଏଇଠୁ ।

ସୂକ୍ଷ୍ମ ପବିତ୍ର ମୋ ଭାଗ୍ୟରେ ତୋ କୋଳ,

ଶରୀର ଭୋଗନ୍ତି ଜାଗତିକ,

ମୋର କି ଗୁଣ ଚରିତ୍ର,

ଭୋଗେ, ଜାଇ ନ ଜାଇ ତୋ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅଣୁ ପରମାଣୁ ଓ ସ୍ମିତ ହସ।

ରାଗି ଯାଉ ସିନା ମୋ ଉପରେ

ହସ ଟିଏ ଦେଲେ, ଉଷ୍ମ ହୋଇ ଯାଏ ମୁଁ ବରଫରେ ।

କୁଲୁ ମନାଲି ର ତୁ ସେ ରମଣୀ,

ଧର୍ମ, ପ୍ରେମ, ସରଳ, ଉଦାର, ଏ ବୟସରେ ବି କରିଛି ତୋତେ ସୁନ୍ଦରୀ।

ବିବାହ ଆଉ କାହା ସହିତ ଠିକ୍ ହୋଇ ତୋର ବି ଓ ମୋର ବି ଭାଙ୍ଗିଲା,

ଲାଗୁଛି ଶୟତାନ ଯୋଡକୁ ଡରୁ ଥିଲା ।

ଏଥର ଗଲେ ଆସିବୁ ମୋ ସଙ୍ଗେ ଚାଇବାଶା,

ରହିବା ସାଙ୍ଗ ହୋଇ ଏକାନ୍ତରେ ମନେ ପକାଇବା ଅନେକ କଥା ।